Цөөхөн Монголчууд бид хэн хэндээ дараа болохгүй амьдрах юмсан.
Бидэнд байсан орон сууц, автомашин, хадгаламж бүгд үгүй болчихсон. Эхнэр бид хоёрын хорин жилийн хөдөлмөр үгүй болчихлоо гээд нулимс унаган зогсох хижээл насны ахыг хараад дагаад нулимс урсгачихлаа. Хэрэндээ л нулимсаа тэвчсэн юмсан...
Гадаа гарч даарч, дотор орж халууцан, өвлийн хүйтэн, зуны ааг
